ÖZ

Orta çağdan sonra 14. yüzyıl ile 17. yüzyıl ortalarına kadar devam eden ve Rönesans dönemi olarak adlandırılan bu dönemde Avrupa önemli gelişmeler yaşamıştır. Müzik sadece dinsel içerikli olmaktan çıkmış, toplum kilise baskısı ve otoriterliğinden kurtulma çabasına girerek kültürel ve sanatsal anlamda egemenliğini ilan etmeye başlamıştır. Barok dönem; Rönesans dönemi ile Klasik dönem arasında, 17. yüzyılın ilk yarısı ile 18. yüzyılın ikinci yarısına kadar yaklaşık olarak 150 yıllık bir dönemi kapsamaktadır. Bu dönemde armoni tekniği gelişme göstermiş, kantat, opera gibi sahne sanatları ön plana çıkmaya başlamış ve senfonik orkestraların da ilk tohumları atılmıştır. Müzikte yaşanan gelişmeler bestecileri de etkilemiş ve besteciler çalgı icracıları için daha fazla teknik zorluk içeren besteler yapmışlardır. Böylece Barok dönemde çalgılar önceki yüzyıllara göre mükemmellik kazanmıştır. Tahta üflemeli çalgılar ailesi içinde yer alan fagot da 1500’lü yıllardan itibaren müzikte yaşanan gelişmelerden etkilenerek değişim ve gelişim sürecine girmiştir. Önceleri yalnızca genel bas adı altında viyola ve viyolonsel gibi bas enstrümanlar ile birlikte alt yapıyı güçlendirmek için sürekli basın bir parçası olarak kullanılan fagot daha sonraki yıllarda diğer çalgılardan daha bağımsız bir hale gelmiş ve çoksesli müziğin içerisinde yerini almıştır. Literatür tarama yöntemi ile yapılan bu çalışmada Barok dönem ve Barok dönem müziğinde fagotun gelişimi ve kullanım alanlarına yönelik bir inceleme yapılmıştır. Çalışma, Barok dönemde fagotun nasıl kullanıldığını, üstelendiği görevleri ve bu dönemdeki gelişmelerini göstermeyi amaçlamaktadır.